آیا زندگی کنونی به پیش بینی های صد سال گذشته از آن رسیده است؟

آیا زندگی کنونی به پیش بینی های صد سال گذشته از آن رسیده است؟

- درباید بدانیم!
0
۰

مردم در اوایل قرن بیستم در مورد اکتشافات و اختراعات آینده نظریات مختلفی داشتند. با ظهور برخی تکنولوژی های جدید پس از جنگ جهانی اول و ظهور الکتریسیته( در سال ۱۹۲۵ نصف خانه های آمریکا از الکترسیته استفاده می‌کردند)، مردم آن دوره به آینده دنیا نگاه می‌کردند. آن ها بر این عقیده بودند که به زودی با شکوفایی تکنولوژی زندگی انسان ها را به شدت آسان و راحت می‌کند. در واقع بسیاری از این پیش بینی ها برای آینده ای نه چندان دور از زمان کنونی ما است و بسیاری از آن ها تاکنون به حقیقت پیوسته است. از قبیل اتوموبیل ها و هواپیما ها و اشتراک گذاری آسان اطلاعات و … . این پیش بینی ها به ما می‌آموزند که تا چه حد جهان کنونی، تنها در یک قرن، پیشرفت کرده و تا چه مقدار هنوز جای کار دارد.

آینده را صدا بزن

در یک روز گرم فوریه ۱۹۱۷ الکساندر گراهام بل در برابر فارق تحصیلان McKinley Manual Training School سخنرانی جذابی کرد که به گفته بسیاری به نظر یک پیشگویی بود!

“اکنون جالب به نظر می‌رسد که به تغییراتی که از گذشته تا کنون صورت گرفته نگاهی کنیم و تکامل را از گذشته تا حال حاضر دنبال کنیم.”

او سپس به یادآوری تحولات خارق العاده که با کشف الکتریسیته و به دنبال آن اتوموبیل ها اقدام کرد.

“با دنبال کردن این پیشرفت ها می‌شود آینده را پیش بینی کرد و سپس شما می‌توانید برخی رشته ها که برایتان مناسب خواهد بود را انتخاب کنید.”

در سال ۱۸۷۶ بل دستگاهی به نام تلفن را اختراع کرد که می‌توانست صدای افراد را به فاصله های دور منتقل کند. با ظهور این دستگاه قابلیت ها و توانایی های آن روز به روز افزایش یافت و در سال ۱۹۱۵ اولین سیستم تلفن بدون سیم اختراع شد که به وسیله آن فردی در ورجینیا توانست با فرد دیگری در پاریس صحبت کند و فرد سومی هم در هانولولو(Hanolulu) گفت و گوی آن دو را در فاصله ۴۹۰۰ مایلی(۷۸۸۶ کیلومتر) بشنود. با این کار رکورد طویل ترین وسیله ارتباطی در آن زمان جابجا شد. این اختراع بل را شگفت زده کرد. بطوریکه او پیش بینی کرد در آینده ای نه چندان دور هرکس در هر نقطه از جهان می‌تواند با فرد دیگری بدون سیم صحبت کند. در آن زمان آمریکا حدودا ۱۱٫۷ میلیون دستگاه تلفن داشت. این عدد تا سال ۲۰۰۰ به ۱۰۳ میلیون رسید!

الکساندر گراهام بل در حال برقراری اولین تماس نیویورک با شیکاگو

همچنین او آینده ای را در ذهن داشت که انسان ها تقریبا همه ی کار های مکانیکی خود را بتوانند از راه دور و بصورت بیسیم انجام دهند. و او اشتباه نمی‌کرد…

حمل و نقل در آینده

مردم قرن گذشته به شدت درگیر نوع وسایل حمل و نقل آینده بودند. در سال ۱۹۱۴ کارخانه موتور سازی فورد اولین خط تولید خود را به راه انداخت و تنها در یک سال ۳۰۰ هزار خودرو را تولید کرد. با همگانی شدن استفاده از خودرو ها کم کم جوامع مدرن تری شکل گرفت. آینده نگر ها در آن موقع آینده ای را تصوّر می‌کردند که هر فرد در هر نقطه از جهان بتواند خودرو خود را داشته باشد. در حال حاضر ۹۵ درصد خانواده های آمریکایی بنا بر گزارشات سرشماری دارای خودرو هستند. اما باید گفت که آن خودرو های پیش بینی شده شکلی متفاوت با خودرو های امروزی دارند.

خودرو های آینده

در ۶ ژانویه ۱۹۱۸ مقاله ای در روزنامه Washington Times آمریکا به چاپ رسید. این مقاله در مورد خودرو های آینده بود:

“اتوموبیل های آینده شبیه اتاق های متحرّک خواهند بود.”

نویسنده این مقاله می‌گوید که این خودرو ها ضد ضربه، ضد آب و مقاوم در برابر هر شرایط آب و هوایی خواهند بود. دو طرف آن ها کاملا شیشه ای است و صندلی های آن در داخل این اتاق متحرّک قابل جابجایی است. این خودرو ها دارای سیستم گرمایشی، ترمز های پیشرفته و یک صفحه کنترلی برای جهت یابی خواهند بود. فرمان های آن ها هم متفاوت خواهد بود. از دیگر طرح های موجود برای خودرو های آینده هم کره های چرخنده بودند که نیاز برای سیستم تعلیق را از بین می‌بردند. آن ها حمل و نقل را فقط در انحصار خشکی نمی‌دیدند و برخی معتقد بودند که تا سال ۲۰۰۰ انسان ها در آسمان و زمین و دریا به راحتی حمل و نقل انجام می‌دهند.

حرکت در آسمان از دیرباز، رویای انسان ها بوده است. برادران رایت اولین پرواز موفقیّت آمیزشان را در ۱۹۰۳ انجام دادند. پس از آن مهندسان و ایده پردازان انواع مدل های هواپیما را تا قبل از جنگ جهانی اول تست کردند. بنا بر پیش بینی های آن ها تا سال ۲۰۰۰ تقریبا همه ی عملیات های حمل و نقلی جهان در هوا خواهد بود و ماشین هایی مانند تاکسی های هوایی، جنگنده های معلق و هواپیما های مسافر بری  عمومی ظهور خواهند کرد. اکنون سرویس های نجات دهنده هوایی و هواپیما های جنگنده افزار های بدیهی در خدمت ارتش ها هستند اما برخی پیش بینی ها مانند هواپیما های نامرئی هم هنوز به وقوع نپیوسته اند. البته ممکن است برخی تکنولوژی های پیش بینی شده دیگر مانند جت پک های شخصی در آینده ای نزدیک برای ما اتفاق افتند.

در یکی از نقاشی های Albert Robida تصویر آسمانی را می‌بینیم که پر از هواپیما های شخصی است. این اثر در سال ۱۸۸۲ ثبت شد که آینده را در سال ۲۰۱۸ نشان می‌داد!

طراحی های Albert Robida از سال ۲۰۰۰

در می ۱۹۲۳ نویسنده علمی تخیلی، Hugo Gernsback، در مجله  Science and Invention دیدگاه خود در مورد ماشین های پرنده را شرح داد. او از آن ها را Helicar نام گذاری کرد و آن ها را راه حلی برای ترافیک دانست. زیرا در همان موقع خیابان های نیویورک پر ترافیک بودند.

“تنها راه حل کاربردی ترکیب اتوموبیل و هواپیما ها است. در این شکی نیست که در چند دهه آینده این اتفاق خواهد افتاد. اتوموبیل هلکوپتر یا بصورت خلاصه Helicar جای زیادی را، نسبت به خودرو های هفت نفره نمی‌گیرد. همچنین وزن آن هم تفاوت زیادی با خودرو های کنونی نخواهد داشت. اما به جای رانندگی در خیابان ها شما آن را مستقیما به آسمان می‌برید. در راه های هوایی آن را می‌رانید و در هر جایی که بخواهید فرود می‌آورید.

ممکن است که ما در حال حاضر برای خود خودرو های پرنده نداشته باشیم اما سازمان هایی مانند ناسا، اوبر، تویوتا و تعداد زیادی از کمپانی های کوچک تر در حال ساخت ماشین های پرنده شخصی هستند. تحقق این دیدگاه نزدیک است.

تاکسی های پرنده اوبر،آینده حمل و نقل

الکساندر گراهام بل هم امکان تحقق حمل و نقل از طریق هوا را زیاد می‌دانست. به گفته او حمل و نقل از راه دریا کم خرج تر از راه زمینی است. زیرا لازم نیست هیچ گونه راهی برای آن ساخته شود. همچنین او پیشنهاد داد که راه حل برای مشکلات حمل و نقلی موجود در ساخت لاکوموتیو های هوایی است. او در ادامه گفت که “گرچه هزینه های زیادی صرف ساخت این دستگاه ها می شود اما لازم نیست که برای آن ها جاده ساخته شود. همچنین این ماشین ها می توانند تعداد زیادی مسافر را جابجا کنند. “

تکنولوژی شخصی می‌شود

در سال ۱۹۰۰ نویسنده ای به نام John Elfirth Watkins مقاله ای به اسم “چه اتفاقاتی ممکن است در ۱۰۰ سال آینده بیافتد؟” را نوشت. او تصور کرد که در آینده تکنولوژی تنها در دست صنعت و ارتش ها نخواهد بود بلکه، تکنولوژی به سمت بخش تفریحی و راحتی زندگی روزانه مردم کشیده می‌شود. گرچه او تلویزیون را آن طور که باید پیش بینی نکرد اما او گفت که تکنولوژی این امکان را فراهم می‌کند که مردم بتوانند کنسرت ها و اپرا ها را در خانه های خود ببینند. تصاویر رنگی هم به زودی در سراسر جهان مورد استفاده قرار می‌گیرند و افراد می توانند یدکیگر را، توسط دوربین هایی که به صفحه های نمایش متصل اند در فواصل زیاد ببینند. همچنین حوادث مختلف در جهان در کمتر از یک ساعت در روزنامه ها نوشته می‌شود.

سینما های پاسخگو، یا به اصطلاح امروزی برنامه های زنده

او پیش بینی کرد که تکنولوژی شکل رژیم های غذایی و خانه های افراد را تغییر می‌دهد. با این که یخچال های سرد کننده تا سال ۱۹۲۵ ابداع نشده بودند و حتی تا ۱۹۴۰ به مصرف جهانی نرسیده بودند، او اعلام کرد که “یخچال ها مقادیر زیادی از مواد غذایی را به مدت های طولانی سالم نگاه می‌دارند. همچنین یخچال هایی تولید می شوند که از آن ها در حمل و نقل مواد غذایی در خشکی و بر سطح دریا استفاده می‌شود. ” او حتی به فست فود ها هم اشاره ای کرد که: “غذا های آماده به مصرف که بصورت داغ یا سرد در خانه ها صرف می‌شوند! این غذا ها توسط خودرو ها و تیوب ها به خانه ها فرستاده می‌شوند و به طور کامل جای غذا های خانگی را می‌گیرند.” این دیدگاه در برخی شهر های پیشرفته خیلی دور از دسترس نیست.

با اینکه برخی از پیش بینی های Watkins در مورد چگونگی زندگی در قرن ۲۱ ام درست از آب در آمدند اما او در بسیاری از بخش های دیگر کاملا اشتباه بود. او بر این باور بود که انسان ها حیوانات و حشرات مانند موش ها، پشه ها و حیوانات وحشی را منقرض می‌کنند. این دیدگاه در بین دانشمندان معروف بود و ممکن است برگرفته از انقراض برخی گونه های جانوری در آن زمان باشد. با اینکه برخی گونه ها به خاطر فعالیت های انسان ها در دست انقراض هستند نسبت به دیدگاه آینده نگر ها هنوز هم جای شمر باقی است.

او پیش بینی کرد که انگلیسی زبانان حروف C، X و Q را از الفبای خود حذف می کنند زیرا آن ها غیر ضروری هستند. همچنین آموزش کودکان از نوزادی و در سنین بسیار پایین شروع خواهد شد. همچنین افرادی که یک باره نتوانند ۱۰ مایل را راه بروند به عنوان ضعیف، در بین دیگران، تلقی خواهند شد. اکنون با وجود مشکلات چاقی در بین مردم جهان به نظر می رسد که واقعیت خلاف این دیدگاه بوده است.

Watkins زمانی را مطرح کرد که تکنولوژی بطور کامل برای ادامه زندگی افراد حیاتی می شود. آینده نگران قرن ۱۹ام وجود ربات ها و اتوماسیون را برای زندگی مردم قرن ۲۱ ضروری می دانستند تا کارهای روزانه و خانگی افراد را انجام دهند. الکساندر گراهام بل نیز این دیدگاه را پشتیبانی می کرد. به گفته او نیاز شدیدی به مهندسان و دانشمندان ایجاد می شود.

“به راحتی می توان گفت که دانشمندان و متخصصان نقش های کلیدی را در همه ی کشور های جهان خواهند داشت. آینده شما تأمین است. “

آینده ای با انرژی پاک

شاید جالب ترین پیش بینی های موجود درباره سوخت های فسیلی و محیط زیست باشد. هنوز عده ای هستند که با استفاده نکردن از سوخت های فسیلی مخالف هستند و بر اثرات مخرب آن بر آب و هوا و محیط زیست چشم می پوشند. اما مغز های متفکر در اوایل قرن ۲۰ام بر این باور بودند که یک روز انسان ها بطور کامل سوخت های فسیلی را کنار می گذارند.

در سال ۱۸۹۶ دانشمندی به نام Svante Arrhenius اعلام کرد که با دو برابر شدن درصد دی اکسید کربن موجود در اتمسفر دمای هوای کره زمین را بین ۸ تا ۹ درجه افزایش می دهد. او ایده مطالعات خود را از نتایج مقالات دوست خود Arvid Hogbom گرفت. بنا بر این نتایج به همان اندازه که فعالیت های طبیعی در طبیعت  کربن دی اکسید آزاد می کند فعالیت های صنعتی انسان ها هم به همان اندازه این گاز را در طبیعت رها می‌کند. در آن زمان سوخت پایه زغال سنگ بود. او خاطر نشان کرد که با روند آن زمان این گرمایش جهانی تا هزار سال بعد مشکل ساز نخواهد شد. اما او پیشرفت تکنولوژِی و جایگزین شدن نفت را در نظر نگرفته بود. به این دلیل Arrhenius مطمئن بود که تا چند قرن آینده مقدار کربن دی اکسید اتمسفر زمین دو برابر خواهد شد.

شهر آینده،میتوان دید که چگونه با ایجاد مسیر های انحرافی در زیر زمین از ایجاد ترافیک جلوگیری می‌شود.

دانشمندان آن زمان از ایده Arrhenius استقبال نکردند. زیرا آن ها تاثیر مخرب استفاده از این سوخت ها را بر کره زمین درک نمی‌کردند(اما پس از گذشت یک قرن این قضیه به کلی تغییر کرد). اما باز هم ان ها بر این باور بودند که انسان ها مجبور می‌شوند تا استفاده خود  از زغال و نفت را قطع کنند. الکساندر گراهام بل در سخنرانی خود اشاره کرد که:” مصرف نفت و زغال به شدت رو به افزایش است و مقدار آن ها به شدت محدود.” او در ادامه گفت:

“ما می توانیم زغال را از معدن ها برداریم ولی نمی توانیم هیچ وقت آن را سر جایش بگذاریم. ما می توانیم نفت را از سفره های نفتی و مخازن آن برداریم ولی پر کردن آن ها کاری نشدنی است. دست ما در موضوع سوخت های فسیلی بسته است و در حال حاضر هم از این منابع به مقدار بیش از حدی استفاده می‌شود. استفاده سالیانه جهانی به حدی زیاد شده که در حال تمام کردن تمامی ذخایر است. ما هنگامی که دیگر زغال یا نفتی نداشته باشیم چه باید بکنیم؟”

او به تمام شدن سوخت های فسیلی اشاره کرد و گفت که می توان از انرژی موج ها و انرژی خورشیدی برای تولید انرژی استفاده کرد. بل تنها کسی نبود که عقیده داشت تا قرن بعد منبعی جدید از انرژی پیدا می‌شود. در ۱۹۱۷ که کمبود زغال در آمریکا به شدت زیاد شده بود نویسنده ای از روزنامه Chicago news متنی را نوشت که در آن جمع آوری و انبار کردن زغال را بیهوده می‌دانست.

“این افراد نادان که نگران ذخایر زغال خود هستند همگی از یک قمار اند. به ذهن آن ها نمی‌رسد که در صد سال آینده مردم می‌گویند که پدر بزرگان بیچاره ما از زغال سنگ برای گرم کردن استفاده می‌کردند!”

باید گفت که در حال حاضر نیز ۱۷ درصد انرژی مورد نیاز در آمریکا از زغال سنگ ها تأمین می‌شود. همچنین ۲۸ درصد آن هم از نفت و ۳۳ درصد از گاز است. پس ۱۲ درصد از کل انرژی مورد نیاز آن ها از منابع جدید تجدید پذیر، که آن نویسنده از پیدا کردن آن ها مطمئن بود، تأمین می‌شود. بنا بر آمار های جهانی زغال سنگ ۲۷ درصد نیاز جهان و انرژی های تجدید پذیر ۲۴ درصد از آن را تأمین می‌کنند.

خبر خوب این است که به خاطر ارزان شدن سوخت های تجدید پذیر نسبت به سوخت های فسیلی این آمار در حال تغییر هستند و زندگی ما را بیشتر به سمت دنیایی که آینده نگران از قرن ۲۱ می دیدند سوق می‌دهند.

0

ارسال یک دیدگاه

همچنین ممکن است دوست داشته باشید

نانوربات هایی که تومور های سرطانی را نابود می‌کنند

محققان توانسته اند نانوربات هایی بسازند که مانع