نقد و بررسی تخصصی نوکیا ۷٫۱

نقد و بررسی تخصصی نوکیا ۷٫۱

پس از احیای برند نوکیا توسط کمپانی HMD گلوبال، حالا به نظر می‌رسد شرایط دوباره به همان منوال سابق بازگشته و علامت تجاری محبوب سال‌های نه چندان دور به تدریج در حال مطرح کردن خود است.

چندی پیش گوشی نوکیا ۳٫۱ را به صورت تخصصی مورد نقد و بررسی قرار دادیم و گفتیم به عنوان یک گوشی میان‌رده، امکانات قابل‌قبول و البته قیمت مناسبی دارد. حالا در این مقاله سعی می‌کنیم از گوشی پیشرفته‌تر برند نوکیا یعنی مدل ۷٫۱ سخن بگوییم. با تکفارس همراه باشید.

مقدمه

پس از اینکه نوکیا چندین بار از سیستم عامل‌های مختلف استفاده کرد ولی نتوانست در بازار نامی برای خود دست و پا کند، به طوری که حتی مایکروسافت نیز با ویندوز فون قادر نبود این علامت تجاری را دوباره روی غلطک بیندازد، HMD گلوبال تصمیم گرفت از پلتفرم اندروید وان بهره ببرد و به نظر می‌رسد حالا این نسخه از محبوبترین سیستم عامل دنیا در گوشی نوکیا ۷٫۱ به اوج خود رسیده باشد.

اولین گوشی‌های ساخت نوکیا که از سیستم عامل اندروید وان استفاده می‌کردند، پتانسیل بسیار بالایی داشتند ولی هنوز می‌توانستیم به پیشرفت آنها امیدوار باشیم. سپس با نسل دوم این دستگاه‌ها، حرکت رو به جلوی این گوشی‌ها با سرعت بیشتری جریان یافت. نوکیا ۷٫۱ نه تنها به عنوان یک میان‌رده با پردازنده اسنپدراگون ۶۳۶ و دوربین اصلی دوگانه، گوشی کاملی به حساب می‌آید بلکه به خاطر صفحه نمایش HDR خود هر کاربری را حیرت زده می‌کند.

علاوه بر نمایشگر فوق‌العاده، مدل ۷٫۱ نوکیا با پوشش شیشه‌ای ظاهر بسیار مدرنی دارد. ظرفیت باتری آن برای انجام کارهای روزمره کافی است و به خاطر پشتیبانی از فناوری شارژ سریع، مطمئناً می‌تواند میان همنوعان خود مطرح باشد.

یکی از بهترین ویژگی‌های گوشی‌های امروز نوکیا، سیستم عامل (اندروید وان) آنهاست و همان‌طور که گفتیم، در تلفن مورد بحث ما نیز همین پلتفرم به چشم می‌خورد بنابراین آپدیت‌های به موقع برای این دستگاه مطمئناً تا سال‌های سال عرضه خواهد شد.

مشخصات فنی نوکیا ۷٫۱

بدنه گوریلا گلس ۳ در قاب جلویی

قاب شیشه‌ای در پشت

فریم آلومینیومی سری ۶۰۰۰

وزن ۱۵۹ گرم
صفحه‌نمایش نمایشگر PureDisplay 5.84 اینچی

LCD

۴۳۲ پیکسل در هر اینچ

کیفیت نمایشگر HDR 10

دوربین عقب دوگانه

۱۲ مگاپیکسل

دریچه لنز f/1.8

۵ مگاپیکسل

دریچه لنز f/2.0

سنسور تشخیص عمق

ضبط ویدیوهای ۱۰۸۰p

دوربین جلو ۸ مگاپیکسل

دریچه لنز f/2.0

لنز ۸۴ درجه زاویه گسترده

ضبط ویدیوهای ۱۰۸۰p

تراشه ۱۴ نانومتری

کووالکوم اسنپدراگون ۶۳۶

۴ هسته Cortex-A73 با نهایت سرعت ۱٫۸ گیگاهرتز

۴ هسته Cortex-A53 با نهایت سرعت ۱٫۶ گیگابایت

Adreno 509

مموری ۳ گیگ رم و حافظه داخلی ۳۲ گیگابایتی

۴ گیگ رم و حافظه داخلی ۶۴ گیگابایتی

امکان نصب کارت حافظه تا ظرفیت ۴۰۰ گیگابایت

سیستم‌ عامل اندروید ۸٫۱ (قسمتی از اندروید وان که در ماه نوامبر به اندروید ۹ آپدیت می‌شود
باتری ۳۰۶۰ میلی‌آمپر

شارژ سریع ۱۸ واتی

اتصالات ۴G

وای‌فای ‌۸۰۲٫۱۱ac دو باند

بلوتوث ۵٫۰ aptX

GPS

GLONASS

Wi-Fi Direct

NFC

USB 2.0 Type-C

جک هدفون ۳٫۵ میلی‌متری

سنسورهای بیومتریکی اسکنر اثر انگشت در پشت

گفته می‌شود نوکیا ۷٫۱ از ارزان‌ترین نسخه صفحه نمایش HDR در یک تلفن بهره می‌برد به همین دلیل قیمت این دستگاه ۳۵۰ یورو می‌باشد. این عدد یعنی ارزان‌تر از هر گوشی دیگری که نمایشگر HDR دارد.

محتویات درون جعبه نوکیا ۷٫۱

در کارتن نوکیا ۷٫۱، یک شارژر ۱۸ واتی و کابل USB-C به چشم خواهد خورد. ضمن اینکه HMD گلوبال یک هدست نیز به همراه محصول میان‌رده‌اش در اختیار متقاضیان قرار می‌دهد.

نکته: محتویات جعبه گوشی ممکن است با توجه به منطقه‌ای که آن را می‌خرید متفاوت باشد بنابراین ما پیشنهاد می‌کنیم منطقه محل زندگی خود را از سایت رسمی نوکیا بررسی نمایید.

طراحی

نوکیا ۷٫۱ به خاطر صفحه نمایش فوق‌العاده، هر کسی را در نگاه اول شیفته خود می‌کند. پوشش شیشه‌ای آن بسیار آشنا خواهد بود زیرا HMD گلوبال با افزودن فریم آلومینیومی سری ۶۰۰۰ آن را پوشانده و زیباتر کرده است.

نمایشگر LCD، HDR و ۵٫۸۴ اینچی مهم‌ترین ویژگی نوکیا ۷٫۱ می‌باشد به طوری که می‌توانیم به راحتی ادعا کنیم این دستگاه نسبت به برخی از گوشی‌های میان‌رده یک سر و گردن بالاتر است.

یک ناچ در بالای صفحه نمایش به چشم می‌خورد که در آن بلندگو، دوربین سلفی و چند سنسور دیگر جای گرفته‌اند. اگرچه سایز این دستگاه به اندازه آیفون‌ها نیست ولی کسی هم نمی‌تواند از فواید حاشیه کم در گوشی و پیکسل اضافه شکایت کند.

HMD گلوبال نام صفحه نمایش نوکیا ۷٫۱ را PureDisplay گذاشته است زیرا می‌تواند ویدیوهای SD را با کیفیت HDR مانند اجرا کند. همچنین کمپانی تولیدکننده محصولش را به خاطر روشنایی بالایی که دارد تحسین می‌کند.

تمام سطح گوشی به وسیله گوریلا گلس ۳ پوشانده شده که همین موضوع ظاهر برآمده ۲٫۵ بعدی را به دستگاه می‌دهد.

یک پنل شیشه‌ای دیگر در پشت نوکیا ۷٫۱ وجود دارد ولی HMD نمی‌گوید که آن را از کجا آورده است ولی به هر حال باز هم این پوشش شیشه‌ای بوده و همان ظاهر ۲٫۵ بعدی را به نمایش می‌گذارد.

دوربین اصلی دوگانه در پشت، و اسکنر اثر انگشت همیشه زیر آن به کار رفته است. ماژول دوربین به خاطر حلقه فلزی کاملاً به چشم می‌آید.

طرفداران نوکیا این گوشی را به خاطر فریم آلومینیوم سری ۶۰۰۰ آن مورد ستایش قرار می‌دهند زیرا تقریباً صاف و یک‌دست بوده و به خوبی رنگ‌آمیزی شده است هرچند ممکن است کمی لغزنده باشد.

هر دو لبه فریم احساس راحتی و سبکی را به فرد کاربر القا می‌کنند. رنگ اصلی نیز به گونه‌های مختلف این دستگاه اعطا شده است: نارنجی روی مدل استیل و آبی کم‌رنگ روی مدل آبی.

دیگر نکته خاصی پیرامون نوکیا ۷٫۱ باقی نمانده مگر اینکه بگوییم جک هدفون ۳٫۵ میلی‌متری و اسپیکرهای کنسل کننده نویز در بالا، محل قرار دادن سیمکارت در چپ، و یک اسپیکر دیگر و درگاه USB-C در پایین جای گرفته‌اند.

ضمن اینکه هیچ چراغ LED نیز برای اعلانات در نوکیا ۷٫۱ وجود ندارد.

این دستگاه به نسبت اندازه‌ای که دارد کم وزن و باریک می‌باشد و مانند هر دستگاه شیشه‌ای دیگر نیز لغزنده است ولی فریم آن احتمال افتادن از دستان کاربر را کاهش می‌دهد. لازم به ذکر است که اثر انگشت به راحتی روی محصول HMD باقی می‌ماند ولی رنگ تیره دستگاه آنها را نشان نمی‌دهد.

به طور کلی اگر با نوکیا ۷٫۱ کار کنید، از نگه داشتن آن در دستان خود لذت خواهید برد زیرا هم راحت است و هم باریک و سبک. این را هم بگوییم که بر خلاف دیگر دستگاه‌های دارای صفحه نمایش HDR، ناچ گوشی مورد بحث ما آن‌قدر بزرگ نیست.

صفحه نمایش

نوکیا ۷٫۱ دارای صفحه نمایش ۵٫۸۴ اینچی LCD و یک ناچ در بالا است که از HDR10 پشتیبانی می‌کند. رزولوشن این دستگاه به ۱۰۸۰*۲۲۸۰ پیکسل می‌رسد و در هر اینچ نیز ۴۳۲ پیکسل وجود دارد. ضمن اینکه پوشش گوریلا گلس ۳ هم امنیت ظاهر آن را حفظ می‌کند.

HMD گلوبال نام PureDisplay را برای صفحه نمایش نوکیا ۷٫۱ برگزیده تا نشان دهد علاوه بر پشتیبانی از HDR10 کیفیت HDR مانند را هم می‌توانیم در این دستگاه ببینیم. البته امکان خاموش یا روشن کردن این آپشن وجود دارد هرچند کنتراست گوشی چندان هم اضافه نمی‌شود و چه بسا اکثر اوقات اصلاً به چشم نمی‌آید.

در این بین اما، محتوای HDR به وضوح مشخص است بنابراین مشاهده تصاویر با این کیفیت مطمئناً ارزش دارد.

کنتراست نمایشگر صفحه نمایش‌های HDR بسیار حیرت‌انگیز می‌باشد به طوری که به ۱۰۰۰۰۰۰:۱ می‌رسد. در مورد نهایت روشنایی نوکیا ۷٫۱ هنوز مطمئن نیستیم ولی شاید بتوانیم ادعا کنیم که ۶۰۰ واحد روشنایی می‌باشد.

نتایج آزمایش ما نشان می‌دهد که نهایت روشنایی که شما می‌توانید با کم کردن مقدار نور نمایشگر به دست بیاورید، ۴۹۰ واحد است. این عدد با ترکیب سطوح مشکی رنگ به دست می‌آید و کنتراست ثابت آن نیز ۱۳۰۰:۱ خواهد بود.

البته حداقل روشنایی که ما توانستیم به دست آوریم، ۲ واحد بود.

نکته عجیب در مورد نوکیا ۷٫۱ این است که شاید نمایشگر این دستگاه بسیار روشن به نظر بیاید ولی در آزمایش شناسایی آن در نور خورشید نمره متوسطی دریافت می‌کند. در شرایط واقعی و فضاهای آزاد، محصول HMD کاربرد زیادی دارد. فقط باید توجه داشته باشید که نوکیا ۷٫۱ را مستقیماً در معرض تابش نور خورشید قرار ندهید زیرا به سختی می‌توان آن را مشاهده کرد.

اگرچه صفحه نمایش این گوشی از فضای رنگی DCI-P3 پشتیبانی می‌کند ولی دقت آن زیاد نیست. در این شرایط، نمره متوسط deltaE 6.9 و حداکثر انحراف ۱۴٫۲ در نقطه سفید به دست آمده است؛ با چنین اطلاعاتی، نمی‌توانیم نوکیا ۷٫۱ را گوشی چندان مناسبی در این زمینه بدانیم. ذکر این نکته نیز الزامی است که اندروید وانیلا هیچ‌گونه تنظیماتی جهت تغییر فرکانس رنگی نمی‌دهد بنابراین مجبور هستید با این وضعیت، از محصول HMD گلوبال استفاده کنید.

دوام باتری نوکیا ۷٫۱

گوشی مورد بحث ما دارای منبع نیرویی با قدرت ۳۰۶۰ میلی‌آمپر است که نسبت به دیگر دستگاه‌های هم‌رده ضعیف‌تر می‌باشد زیرا هستند گوشی‌هایی با ظرفیت باتری بیشتر. نوکیا ۷٫۱ از تکنولوژی شارژ سریع ۱۸ واتی پشتیبانی می‌کند به طوری که شارژر آن در ۳۰ دقیقه، حدود ۴۵ درصد باتری را پر می‌نماید.

در آزمایش‌های انجام شده، گوشی میان‌رده نوکیا نمره متوسط ۸۰ ساعت را کسب کرد که البته با توجه به قدرت باتری آن اصلاً امتیاز بدی نیست. در صورتی که بخواهید ویدیوهای HDR را با این گوشی مشاهده کنید، باتری آن ۱۰ ساعت و جهت تماس‌های صوتی عمر منبع نیروی آن به ۲۲ ساعت می‌رسد.

نکته: نتایج دوام باتری ما بیانگر موضوعاتی همچون وبگردی، پخش ویدیو، تماس برقرار کردن و . . . می‌باشد و نشان خواهند داد وضعیت نوکیا ۷٫۱ چگونه می‌باشد. ما این شیوه استفاده را نشان داده‌ایم بنابراین نتایج نسبت به دیگر دستگاه‌ها قابل مقایسه هستند. در ادامه می‌توانید نتایج به دست آمده را با بیشترین جزئیات مشاهده کرده و ببینید وضعیت نوکیا ۷٫۱ از چه قرار است.

بلندگو

این گوشی تنها یک بلندگو در پایین خود دارد ولی کیفیت صدای آن بسیار بالا و فوق‌العاده می‌باشد.

کیفیت صدا

خروجی صدای نوکیا ۷٫۱ با استفاده از یک اسپیکر اضافه، بسیار دقیق و بدون خش بود. اگرچه صدای زیاد آن تا حدودی ناامیدمان کرد ولی با توجه اینکه دستگاه مذکور میان‌رده است، باید این موضوع را بپذیریم.

هدفون‌ها سبب به اجرا درآمدن صداهای استریو می‌شدند ولی خروجی چندان فرقی نمی‌کرد. ضمن اینکه هنگام گوش دادن به فایل‌های صوتی از طریق هدفون، کیفیت حداکثر صدا نمره‌ای زیر میانگین دریافت کرد بنابراین اگر شما هم می‌خواهید این‌گونه از محصول HMD استفاده کنید، باید بگوییم کار سختی برای شنیدن صدای باکیفیت بلند خواهید داشت. اگر هم این موضوع چندان برایتان اهمیتی ندارد، به طور کلی عملکرد این دستگاه مناسب خواهد بود.

سیستم عامل و عملکرد

اندروید O خام

نوکیا ۷٫۱ از نسخه خام اندروید یعنی اندروید وان استفاده می‌کند؛ سیستم عاملی که پیش از این آن را در گوشی‌های پیکسل دیده بودیم. همان‌طور که در مشخصات فنی گفتیم، این دستگاه از اندروید ۸٫۱ بهره می‌برد و معمولاً بسته‌های امنیتی هر ماه را نیز به موقع دریافت می‌کند. ضمن اینکه آخرین نسخه اندروید نیز برای محصول HMD گلوبال در دسترس قرار گرفته است.

آنطور که گوگل طراحی کرده، در سیستم عامل اندروید وقتی صفحه نمایش گوشی را روشن می‌کنید، ساعت، اعلانات و دو میانبر را در پایین مشاهده خواهید کرد. نمایشگر به کار رفته در این گوشی بدون اینکه آن را از زمین برداشته و روشن کنید، ساعت و اعلانات را به شما نشان خواهد داد البته باید گزینه مربوطه را فعال نمایید.

تأیید اثر انگشت در رابط کاربری اندروید O انجام می‌شود و باز کردن قفل صفحه نمایش نیز بسیار دقیق و سریع می‌باشد.

در صورتی که پلتفرم نوکیا ۷٫۱ اندروید ۸٫۱ باشد، دست‌یابی به منوی اصلی اپلیکیشن‌ها از طریق کشیدن انگشت به سمت بالا انجام می‌شود.

رنگ گزینه فعال یا غیرفعالسازی تنظیمات و سایه اعلانات با توجه به تصویر پس‌زمینه‌ای که انتخاب خواهد شد، تغییر می‌کند و این یعنی عکس‌های روشن و تیره به ترتیب از سایه سفید و سیاه بهره می‌برند. منوی مشاهده برنامه‌های در حال اجرا همان همیشگی است ولی گزینه “بستن همه” در بالا قرار دارد. همچنین پس از عرضه اندروید نوقا، از چند پنجره نیز به صورت پیش‌فرض پشتیبانی می‌شود.

پخش فایل‌های ویدیویی و صوتی و اجرای تصاویر بر عهده نرم‌افزارهای گوگل هستند به طوری که اپلیکیشن Photos پخش ویدیو و تصاویر را به دوش می‌کشد و اپلیکیشن Google Play Music نیز مجری فایل‌های صوتی است. نرم‌افزار مدیریت فایل‌ها از سیستم همگام‌سازی Google Drive استفاده می‌کند و Calendar گوگل نیز انتخاب نوکیا برای مشاهده رویدادها در مدل ۷٫۱ می‌باشد.

لازم به ذکر است که رادیو FM در محصول HMD وجود ندارد.

عملکرد و نمرات بنچمارک

در نوکیا ۷٫۱ تراشه کووالکوم اسنپدراگون ۶۳۶ وجود دارد و مقدار رم آن نیز ۳ یا ۴ گیگ می‌باشد.

پردازنده کمک‌کننده به اسنپدراگون ۶۳۶، یک CPU هشت هسته‌ای از نوع Kryo 260 می‌باشد که نهایت سرعت آن به ۱٫۸ گیگاهرتز می‌رسد. همچنین Adreno 509 هم وظیفه انجام کارهای گرافیکی را بر عهده دارد.

آزمایش‌های CPU انجام شده روی اسنپدراگون ۶۳۶، نشان می‌دهد که ظرفیت این تراشه بسیار بالاست زیرا اکثر کارهایی که افراد با گوشی‌های میان‌رده انجام می‌دهند را به خوبی اجرا می‌کند. گوشی‌های نوکیا ۸ پلاس و Realme 2 Pro نیز از Kryo 260 استفاده می‌کنند ولی عملکرد آنها و در نتیجه امتیازشان بهتر است.

یک قطعه Kryo 260 چنان قدرتمند و کاربردی است که اگر شخصی نوکیا ۷٫۱ دارد، باید از عملکرد این CPU به خصوص در گوشی که اندروید وان دارد، راضی باشد.

GPU Adreno 509 هم به عنوان بخشی از اسنپدراگون ۶۳۶ در صفحه نمایش‌های ۱۰۸۰p کارایی خوبی دارد و نمراتی که در ادامه آمده‌اند نیز شاهد همین ادعا هستند. البته از این GPU بهتر نیز وجود دارد ولی همین مورد برای یک دستگاه میان‌رده بسیار عالی است.

AnTuTu همواره بهترین مرجع برای مقایسه یک گوشی می‌باشد. اگرچه نوکیا ۷٫۱ صدرنشین نیست ولی نسبت به دیگر رقبا وضعیت بدی هم ندارد. واقعیت این است که هیچ‌کس نمی‌تواند منکر قیمت‌های پایین گوشی‌های Realme شود ولی محصول HMD گلوبال هم در این زمینه کم نمی‌آورد.

اسنپدراگون ۶۳۶ برای یک دستگاه میان‌رده رو به بالا بسیار عالی است. این یعنی پردازنده آن انتظارات را برآورده می‌کند و Adreno 509 نیز با صفحه نمایش ۱۰۸۰p+ هماهنگی زیادی دارد. دیگر مزیت‌های تولید پردازنده‌های ۱۴ نانومتری، خنک نگه داشتن دستگاه و قدرتمند کردن آن می‌باشد.

دوربین

دوربین اصلی دوگانه در نوکیا ۷٫۱

گوشی که در مورد آن صحبت می‌کنیم، دارای دوربین عقب دوگانه است که این سنت در میان دیگر گوشی‌های میان‌رده نیز به چشم می‌خورد. لنز اصلی آن ۱۲ مگاپیکسلی بوده و از فوکوس خودکار ۲ پیکسلی بهره می‌برد. دیگر لنز ۵ مگاپیکسلی مونوکروم است و کمک می‌کند که تصاویر پرتره و HDR گرفته شود.

دریچه لنز دوربین ۱۲ مگاپیکسلی f/1.5 می‌باشد و دریچه لنز بعدی هم f/2.4 است تا بتواند اطلاعات عمق را از صفحه‌ای که قرار است از آن عکس گرفته شود، بهتر تشخیص دهد. لازم به ذکر است که فلش LED دوگانه نیز ماژول دوربین اصلی را در عقب کامل می‌کند.

برند لنزهای دوربین نوکیا ۷٫۱ Carl Zeiss است تا نشان دهد همکاری نوکیا و این شرکت همچنان و پس از دهه‌های متوالی ادامه دارد.

HMD گلوبال برای پردازش الگوریتم‌ها نیز با Carl Zeiss همکاری کرده است به همین دلیل دو شرکت توانسته‌اند حالت تار بهتری را در تصاویر پرتره به وجود آورند. این اتفاقی است که Zeiss پس از مدت‌ها تجربه و تقلید از بهترین‌های بوکه رقم زده است و سعی کرده روشنایی، دریچه لنز و تصحیح لنز را به بهترین نحو اجرا نماید.

اپلیکیشن دوربین در نوکیا ۷٫۱ تنها برنامه‌ای است که در اختیار کاربر قرار دارد. این نرم‌افزار نسبت به نسخه‌های موجود در گوشی‌های قبلی این برند بهبود یافته ولی همچنان در دو طرف سمت راست و چپ آن، گزینه‌های متعددی به چشم می‌خورد.

حالا در نوکیا ۷٫۱ یک دکمه تعویض دوربین به دوربین سلفی در سمت راست وجود دارد که با انگشت شست خود می‌توانید آن را به راحتی انتخاب کنید. ضمن اینکه برگزیدن لنز ۸ مگاپیکسلی نیز بسیار آسان‌تر شده است.

تغییر بزرگ دیگری که در این گوشی مشاهده می‌شود، حالت انتخاب کننده دوربین آن است. اپلیکیشن نوکیا ۷٫۱ شیوه‌ای از برگزیدن حالات مختلف عکاسی را در اختیار کاربران قرار می‌دهد که آیفون‌های اپل در سالیان گذشته از آن استفاده می‌کردند. حالات موجود در این گوشی عبارتند از: Square، پانوراما، بوکه زنده، پیشرفته، ویدیو، اسلوموشن و تایم لپس.

البته در کنار این گزینه‌ها نیز در سمت دیگر دکمه عکس یا فیلمبرداری به آپشن‌های (خاموش/روشن کردن) فلش، تایمر، دوربین تکی، دوربین دوتایی، P-I-P، حالت زیبایی، استیکرها، تصاویر متحرک، گوگل لنز و تنظیمات دسترسی داده شده است.

حالت پیشرفته به شما اجازه می‌دهد از میان گزینه‌های تعادل سفیدی، فوکوس دستی، انتخاب ISO (از ۱۰۰ تا ۳۲۰۰)، سرعت شاتر (از ۱ تا ۵۰۰ در هر ۴ ثانیه) و تصحیح پرتوگیری یکی را برگزینید.

همچنین یک آپشن پشتیبانی خودکار از HDR وجود دارد که به صورت پیش‌فرض فعال است ولی برای دسترسی به آن می‌توانید از منوی تنظیمات پیشرفته وارد شوید.

کیفیت تصاویر

HMD هیچ ویژگی خاصی به اپلیکیشن دوربین نوکیا ۷٫۱ اضافه نکرده است. تنها چیزی که می‌توانیم به آن اشاره کنیم، حالت HDR خودکار می‌باشد. این گزینه بیشتر برای عکسبرداری بوده و کاری را انجام می‌دهد که اکثر دوربین‌های امروزه قادر به انجام آن هستند. پیشنهاد ما این است که گزینه مذکور را فعال نگه دارید.

حالت HDR خودکار در صحنه‌های پرنور روز و فضاهای دینامیک به خوبی کار می‌کند. به علاوه، سبب می‌شود کنتراست افزایش یافته و نقاط قهوه‌ای به خوبی مشاهده شوند. برای مثال، در نقاطی مانند نوک برگ درختان یا تزئینات ساختمان‌ها، جزئیات با کیفیت بسیار بالایی به نمایش در می‌آیند.

در تصاویر HDR، نوردهی متعادل بوده و جزئیات به اندازه کافی مشاهده می‌شوند. نمایش رنگ‌ها هنگام عکسبرداری با مشکلی مواجه نبود و همه تصاویر طبیعی به نظر می‌رسیدند.

البته شما می‌توانید گزینه HDR خودکار را خاموش کنید. در این صورت، عکس‌ها سریع‌تر ذخیره می‌شوند ولی کیفیت قبلی را نخواهند داشت بنابراین جزئیات کمی شفاف‌تر به چشم خواهند آمد. انجام چنین کاری ممکن است به گرفتن تصاویر تار منجر شود. در بالا تصاویر HDR و در زیر تصاویر غیر HDR مشخص هستند.

نوکیا ۷٫۱ قابلیت ثابت‌سازی اپتیکی تصاویر و دریچه لنز درخشان را ندارد که به نظر نمی‌رسد با نبود چنین ویژگی‌هایی بتوانیم عکس‌های خوبی در شرایط کم نور بگیریم. این‌گونه نتیجه‌گیری می‌شود که تصاویر گرفته شده در شب کیفیت بالایی ندارند. اگرچه نویز آنها کاهش یافته ولی تار به چشم می‌آیند.

ما سعی کردیم HDR خودکار را در شرایط کم نور خاموش و روشن کنیم ولی واقعیت آن است که تفاوت چندانی حاصل نشد.

اپلیکیشن دوربین نوکیا ۷٫۱ دارای حالت پیشرفته‌ای می‌باشد که در آن تنظیمات مهمی گنجانده شده است. برای مثال سرعت شاتر می‌تواند تا ۴ ثانیه کاهش یابد که به نظر می‌رسد برای شرایط معمولی عکسبرداری در شب رقم قابل‌ملاحظه‌ای باشد یعنی ثابت‌سازی تصاویر به خوبی انجام می‌شود.

حالت بوکه زنده یا پرتره

یکی از نکات قابل توجه در مورد دوربین نوکیا ۷٫۱، تصاویر پرتره می‌باشد. واقعیت این است که HMD گلوبال فقط با Zeiss برای تولید لنز همکاری نکرده بلکه افکت‌های بوکه را نیز این برند ساخته است. HMD مدعی است که به خاطر کمک Zeiss، دوربین نوکیا ۷٫۱ توانسته اشیاء را به خوبی از هم تشخیص و گزینه شبیه بوکه مناسبی را در اختیار دارندگان این دستگاه قرار دهد.

بوکه ۵۰ درصد

در حالت بوکه زنده، شما می‌توانید میزان تار شدن تصاویر را از ۵۰ درصد پیش‌فرض، افزایش یا کاهش دهید.

بوکه زنده

برای عکاسان آماتور، قابلیت تشخیص اشیاء بسیار حیرت‌انگیز خواهد بود. در واقع برای یک گوشی میان‌رده مانند نوکیا ۷٫۱، این توانایی فوق‌العاده است حتی اگر یک سوژه نامناسب برای عکسبرداری وجود داشته باشد.

نکته دیگر، ابزار تشخیص عمق می‌باشد. دوربین محصول نوکیا با نقشه‌برداری برای تشخیص عمق، میانه خوبی دارد زیرا می‌داند یک شیء در چه مکانی قرار گرفته به همین خاطر است که در تصویر زیر سیب‌هایی که پشت گیاه قرار گرفته‌اند زیاد تار به چشم نمی‌آیند. البته ما اطمینان داریم که این قابلیت می‌توانست بهتر شود.

بوکه زنده

مطمئناً حالت بوکه زنده بیشتر برای انسانهاست زیرا تشخیص اشیاء را به خوبی انجام می‌دهد و افکت تار شدن به بهترین شکل انجام می‌شود. البته نمی‌توانیم این قابلیت را پیشرفته بدانیم ولی نسبت به دیگر گوشی‌های میان‌رده و حتی برخی پرچمداران، بسیار بهتر عمل می‌کند.

ضبط ویدیو

نوکیا ۷٫۱ می‌تواند ویدیوهای ۲۱۶۰p ضبط کند. طبیعتاً امکان گرفتن ویدیوهای ۱۰۸۰p هم فراهم است ولی فقط با ۳۰ فریم بر ثانیه. متأسفانه نمی‌توانیم ویدیوهای ۶۰ فریم بر ثانیه ضبط نماییم. به علاوه، سیستم ثابت‌سازی الکترونیکی نیز وجود دارد که تنها در حالت ۱۰۸۰p فعال بوده و امکان خاموش کردن این قابلیت فراهم نشده است.

ویدیوهای ۲۱۶۰p تنها با بیت‌ریت ۴۱ مگابایتی قابل ضبط است که عدد معمولی به شمار می‌رود. کلیپ‌های ۱۰۸۰p حدود ۲۰ مگابایت بیت‌ریت خواهند داشت که از رقم ۱۷ مگابایت (به عنوان عدد استاندارد) آن‌چنان فاصله‌ای ندارد. صدا با کیفیت استریو و بر ۲۵۶ کیلوبایت ضبط می‌شود که به وسیله تکنولوژی OZO نوکیا بهبود یافته است.

ضبط ویدیوهای ۴K در جزئیات بسیار ریز به خوبی عمل نمی‌کند ولی معمولاً نویز در آنها مشاهده نمی‌شود و تصاویر به واقعیت نزدیک است. رنج دینامیک بیشتر از حد معمول بوده و کنتراست آن بسیار زیاد می‌باشد.

کلیپ‌های ۱۰۸۰p کیفیت مناسبی دارند هرچند تصاویر در آنها شفاف‌تر به چشم می‌آیند ولی عمق کم‌تری در محل عکس یا فیلمبرداری مشاهده می‌شود.

مطابق معمول، شما می‌توانید کلیپ‌های ۲۱۶۰p با ۳۰ فریم بر ثانیه و ۱۰۸۰p با ۳۰ فریم بر ثانیه را به تماشا بنشینید.

دوربین سلفی

دوربین سلفی نوکیا ۷٫۱ از لنز ۸ مگاپیکسلی بهره می‌برد و دریچه لنز آن f/2.0 می‌باشد که البته قابلیت فوکوس خودکار به چشم نمی‌خورد. میزان فوکوس این گوشی منطقی است و نیازی ندارد که شما به صورت دستی آن را تنظیم نمایید. تصاویر سلفی هم کیفیت خوبی دارند و رنگ‌ها را به صورت قابل‌ قبولی نشان می‌دهند هرچند جزئیات دقیق مشاهده نمی‌شوند و کیفیت عکس به خصوص در شرایط کم نور به راحتی کاهش می‌یابد.

سلفی‌های دارای پس‌زمینه تار هم که تکنولوژی جدیدی نیست تا در مورد آن صحبت کنیم ولی بد نیست بگوییم در نوکیا ۷٫۱ این فناوری وجود دارد.

سلفی در حالت پرتره

آلترناتیوها

نوکیا ۷٫۱ یکی از گوشی‌های فوق‌العاده دارای سیستم عامل اندروید وان و صفحه نمایش باکیفیت بوده و عملکرد و دوربین آن نیز بسیار قابل است. علی رغم ادعاهای شرکت HMD گلوبال در مورد این گوشی و دفاع از آن، ولی به طور کلی می‌توانستیم در برخی زمینه‌ها شاهد استفاده از امکانات بهتری باشیم؛ برای مثال، حالات عکسبرداری.

همان‌طور که شاید اکثر شما کاربران نیز حدس زدید، بهترین آلترناتیو نوکیا ۷٫۱، محصول کمپانی شیائومی یعنی Pocophone F1 می‌باشد البته در صورتی که بتوان آن را در بازار پیدا کرد. این دستگاه فعلاً یکی از پرطرفدارترین گوشی‌های بازار است زیرا صفحه نمایش بزرگی دارد و پردازنده آن نیز اسنپدراگون ۸۴۵ می‌باشد. به علاوه، از دوربین بسیار باکیفیتی نیز بهره می‌برد.

رقیب بعدی، گوشی آنر پلی نام دارد. صفحه نمایش بزرگ و دارای ناچ آن (البته بدون تکنولوژی HDR) به همراه تراشه Kirin 970 و باتری فوق‌العاده، از جمله نقاط قوت این دستگاه به حساب می‌آیند. همچنین کیفیت تصاویر گرفته شده نیز بسیار بالا بود. بنابراین اگر عملکرد دستگاه برایتان اهمیت دارد و اصلاً نسبت به رام موجود در آن حساس نیستید، آنر پلی گزینه خوبی برای شماست. البته اگر می‌خواهید تصاویر سلفی بهتری بگیرید، هوآوی میت ۲۰ لایت نیز گزینه دیگری است که می‌توانید به آن فکر کنید.

شیائومی می ۸ همچون نوکیا ۷٫۱ کامپکت و فشرده است ولی صفحه نمایش آن HDR و آمولد می‌باشد که در بالای آن یک ناچ به چشم می‌خورد که لنز دوربین ۲۰ مگاپیکسلی در آن قرار گرفته است. این دستگاه دارای تراشه قدرتمندتر اسنپدراگون ۷۱۰ می‌باشد ولی دوربین آن به دوربین عقب نوکیا ۷٫۱ شباهت زیادی دارد. رابط کاربری محصول کمپانی چینی MIUI است که امکان دارد برای طرفداران اندروید وانیلا خسته‌کننده باشد. البته بد نیست اعتراف کنیم که در برخی موارد، شیائومی می ۸ از نوکیا ۷٫۱ بهتر است.

در نهایت، گلکسی اِی ۸ سامسونگ نیز قیمتی برابر با محصول HMD دارد در حالی که از فناوری ضد آب و خاک IP68 نیز بهره می‌برد. نمایشگر گوشی میان‌رده کمپانی کره‌ای سوپر آمولد است و عملکردش شبیه به نوکیا ۷٫۱ می‌باشد هرچند دوربین سلفی آن باکیفیت‌تر است. ضمناً، اگر شما از مخالفان رابط کاربری سامسونگ هستید، حداقل یک بار هم که شده با گلکسی اِی ۸ کار کنید.

نظر نهایی

نوکیا ۷٫۱ از بسیاری از گوشی‌های میان‌رده بازار ضعیف‌تر است بنابراین شاید بتوان گفت که قدرت آن بیشتر جنبه ظاهری دارد.

این دستگاه با وجود همه نکات منفی که در موردش گفته می‌شود، همچنان یکی از ارزان‌ترین‌های موجود در بازار به حساب می‌آید که از صفحه نمایش HDR نیز بهره می‌برد. ضمن اینکه نباید از دوربین اصلی دوگانه با برند ZEISS آن نیز غافل شویم. در نهایت، شاید اندروید وان همان چیزی باشد که افراد محصول نوکیا را برمی‌گزینند. سه ویژگی که نام بردیم، مهم‌ترین دلایلی هستند که محصول HMD گلوبال که دارای پوشش شیشه‌ای است را برتری می‌دهند.

بنابراین اگر علاقه‌مند هستید تا صاحب یک گوشی دارای سیستم عامل اندروید وان شوید، حتماً نوکیا ۷٫۱ را از قلم نیندازید هرچند نباید انتظار سرعت بالایی از این دستگاه داشته باشید.

نقاط قوت نوکیا ۷٫۱

  • صفحه نمایش HDR فوق‌العاده
  • ظرفیت باتری مناسب و پشتیبانی از تکنولوژی شارژ سریع
  • وزن کم علی رغم پوشش شیشه‌ای
  • دوربین عالی
  • گرفتن تصاویر پرتره باکیفیت

نقاط ضعف نوکیا ۷٫۱

  • ناتوانی در ضبط ویدیوهای ۶۰ فریم بر ثانیه
  • دوربین سلفی نه چندان قوی
  • عدم پشتیبانی از تکنولوژی‌های ضد آب و ضد خاک

شما کاربران تکفارس در مورد نوکیا ۷٫۱ چه فکر می‌کنید؟ نظر خود را با دیگران در قسمت انتهای خبر به اشتراک بگذارید.

0

ارسال یک دیدگاه